Tuwing Bumabagyo
Friday, October 9, 2009
Di na ako nagtataka. Di na ako nagugulat. At di na rin ako nag-aalala. Nasanay ba naman ako sa aking Lupang Hinirang na kung saan dalawa lang ang panahon... tag-ulan at tag-init... o tag-El Nino at tag-La Nina... o kaya tag-baha at tag-tuyot... o tag-bagyo at tag-araw.
Dito sa bagong tahanan ko di na rin ako nagtataka o nagugulat o nag-aalala sa panahon. Apat man ang klase ng panahon dito... gaya din sa pinanggalingan ko... pababago-bago. Ang mahirap pa nito, kada 5 minuto nagbabago ang panahon kaya nakakalito. Di ko tuloy malaman kung anong isusuot ko.
Walang pinag-iba. Kung meron man... siguro yong tawag sa bagyo... sa Pinas kasi Storm ang tawag sa bagyo... dito sa Hurracane. Pareho ding may pangalan ang bagyo. At pareho ding nakakabasa... nakakabaha... at nakakasira ng mga ari-arian.
At pag ganitong may bagyo di na ako nakikinig ng balita. At kung makinig man ako, hinihintay kong lang sabihing "walang pasok". Pag ganitong may bagyo pareho rin ang pakiramdam ko... gusto kong matulog... gusto kong kumain ng instant pansit canton... at higit sa lahat gusto kong humilata maghapon.























