tumigil na ang ulan

Tumigil na ang ulan. Sumikat na rin ang haring araw. Ayun, masaya na ang mga ibon sa puno at ang mga dahon ay sumasayaw. Tila nakangiti ang mga ulap at ang damuhan ang lalong naging kulay berde.

Tumigil na ang ulan. Balita sa telebisyon, maghapon mainit ang panahon. Ayun, makakatakbo siguro ako mamaya at ng mabawasan ng konti ang timbang. Tila napaparami ang kain ko nitong mga huling araw kaya ang bewang ay lumalapad na naman.

Tumigil na ang ulan. Baka subukan ko mamayang magpinta. Ayun, ang tagal na nakatinggal ang pintura at canvas at brutsa. Tila gusto ko uling balikan ang dati kong talento dahil mataga-tagal na rin akong di nagpipinta.

Read more...

tinatamad ako

Tinatamad akong magsulat ngayon.
Tinatamad akong mag-isip.
Walang magandang ideya na pumapasok sa isip ko.
Naninigas ang aking mga daliri sa pagtipa sa "keyboard".

Tinatamad din akong maglaba ngayon.
Tinatamad din akong maglinis.
Walang magandang gawin kundi ang humilata.
Naninigas ang aking katawan sa katamaran.

Read more...

huwag kang lilingon

Huwag kang lilingon. Kahit anong mangyari huwag ng huwag kang lilingon. Baka masira ang iyong konsentrasyon. Baka makalimutan mo ang dapat mong unahing gawin. Baka magbago pa ang iyong isip.

Huwag kang lilingon. Saan ka man makarating huwag na huwag kang manghihinyang. Baka pagsisihan mo ang iyong desisyon. Baka panghinaan ka ng iyong loob. Baka bigla kang sumuko.

Huwag kang lilingon. Ano man ang iyong magiging desisyon huwag na huwang magbabago ang iyong isip. Baka ikaw lang nga ang pag-asa ng bayan. Baka nasa iyong mga kamay ang pagbabago.

Pag nagawa mo na ang iyong misyon. Sige lumingon ka na. Kailangan mong balikan ang nakaraan. Parte ito ng buhay at di magiging kompleto kung wala yon.

Read more...

ang mga tanong

Saan ka pupunta kung wala kang mapupuntahan? Ano ang kakainin mo kung wala kang makakain? Paano mo ipapaliwanag ang isang bagay na di maliwanag? At bakit kaya ang chicken breast ay walang "utong"?

Minsan marami tayong mga katanungan na mahirap hanapan ng kasagutan. At kung minsan may mga katanungan tayong tinatanong kahit alam na natin ang sagot. Parang minsan natutukso akong huwag munang gamitin ang utak ko.

Kung puede lang sanang i-turn off ang switch ng utak ko, ginawa ko na. Kung puede lang bang mag-log off sa mga walang katuturang bagay na bigla na lang pumapasok sa guni-guni ko, ginawa ko na. Kung puede nga lang kayang i-out-of-service muna ang utak ko dahil nakakapagod na ang mag-isip, matagal ko na ginawa yon.

Kaso hindi nga eh. Bakit nga ba? [Panibagong na namang tanong]. Hay, walang katapusang tanong.

Read more...

isang taong tigang

Isang taon na ako dito sa lupain ng mga banyaga. Dito, ako ang banyaga. Isang taon na akong wala sa lupang tinubuan. Doon ako ang reyna.

Mag-iisang taon na akong puro patatas ang kinakain. Patatas na nilaga, patatas na niligis, patatas na prito, patatas na may kaunting pampalasa, patatas dito at patatas doon. Sawa na ako sa patatas.

Mag-iisang taon na akong di nakakakain ng lutuing Pinoy. Bagama't kahit papano eh nakakain ako ng kanin dahil madalas kaming kumain ng Chinese [yung restaurant di yung tao] kahit papano di ko naman namimiss ang kanin.

Ngayon matapos ang isang taong pagtitiis... nagluto ako ng sari-saring lutuin pinoy. Eto at tikman nyo.

Ang Adobo


Ang Pancit


At ang Menudo


Nagsaing na rin ako.


Ginamit ko na ang "rice cooker" para walang tutong.

Read more...